كردند كه سياست نياكان خود را نسبت به علويان و در رأس آنان ، امام صادق ( ع ) به اجرا بگذارند . خلاصه امام صادق ( ع ) در دوران امامت خود با پنج تن از خلفاى اموى به نامهاى ، هشام ، وليد ، يزيد ، ابراهيم ، و مروان حمار معاصربود . خط مشى كلّى خلفاى ياد شده در ارتباط با مسائل سياسى و در برخورد با امامان ، علويان و مردم ، همان خط مشيى بود كه نياكان آنان براى ايشان ترسيم كرده بودند . حفظ قدرت و حكومت و مبارزه با هر كس و هر جريانى كه حكومت و سلطنت آنان را به خطر اندازد ، اساسىترين هدف آنان بود . و تمامى برخوردها و موضعگيريهايشان در همين راستا صورت‌مىگرفت . هشام ، مردى سياستمدار و خشن بود و با مخالفان حكومتش ، بويژه شيعيان با تندى و خشونت رفتار مىكرد . كارگزاران او ، افرادى خونريز بودند و عرصه را بر مردم تنگ كرده بودند . هشام با زيد بن على برخوردى خصمانه داشت ، قيام او را سركوب كرد و وى را به شهادت رسانيد . وليد ، دومين خليفهء معاصر امام ( ع ) مردى غوطه ور در فساد و عياشى و ميگسارى بود . توهين او به قرآن كريم و پاره پاره كردن آن و نيز سوزاندن پيكر مطهر زيد و به شهادت رساندن يحيى ، نشانهء بى دينى و ضديت او با خاندان پيامبر است . پس از وليد ، يزيد ، ابراهيم و مروان حمار بر تخت سلطنت نشستند . دوران حكومت آنان ، دوران بحران و آشوب و هرج و مرج حكومت امويان بشمار مىرود . سرانجام با قتل مروان حمار در سال 132 ، حكومت امويان سرنگون شد . پرسش 1 - زمامداران اموى معاصر دوران امامت امام صادق ( ع ) را نام ببريد .